afsluiting

‘n enkele skryfboek lê op my tafel
my pen nêrgens te sien nie
(my gedagtes is klaar verewig)

my laai gaap die wêreld aan met ‘n bek vol herinneringe
en verkondig die onomseilbare boodskap

êrens in die mikrokosmos rol ‘n traan teen ‘n denkbeeldige wang af